Etiket

#ritüel

Günlük Freestyle 27

Ritüelden sadakate, güvenden makarnaya uzanan on beş gündelik kavram, ontolojik çalışma yasaları üzerinden yeniden yorumlanıyor. Gündelik dilin en sıradan kelimeleri, bağımsız felsefi modellere dönüştürülerek görünmeyen mantıkları açığa çıkarılıyor.

27 Temmuz 202650

Kavram Mimarisi

Kutlama Üzerine: Sentetik Tamamlanma

Kutlamanın yalnızca sevinç gösterisi değil, insanın öznel tamamlanmışlık hissini toplumsal ve sembolik araçlarla gerçekliğe yerleştiren sentetik bir mekanizma olduğunu savunan; ontoloji, epistemoloji ve nöropsikoloji ekseninde geliştirilen özgün bir teori.

16 Temmuz 202654

Kavram Mimarisi

Sınır Amnezisi

Sınır Amnezisi, hafızayı içerik depolayan bir yapı olarak değil, deneyimlere sınır kimliği kazandıran bir mekanizma olarak yeniden yorumluyor. Tarihsel bilinçten bireysel unutkanlığa uzanan bu çalışma, hatırlamanın sınırlar üzerinden, unutkanlığın ise sınır kimliğinin çözülmesi üzerinden işlediğini ileri sürüyor.

21 Haziran 202670

Kavram Mimarisi

Büyü Üzerine: Sonucun Başlangıca Yerleştirilmesi

Büyüyü ritüeller, muskalar ve gizemli uygulamalar üzerinden değil; deneyim, örüntü ve metafizik zaman anlayışı üzerinden inceliyoruz. Tekrar eden deneyimlerin nasıl kendi koşullarını ürettiğini, büyünün neden "sonucu başlangıca yerleştirme" girişimi olarak yorumlanabileceğini ve metafizik perspektifte tamamlanmış örüntülerin nasıl düşünülebileceğini ele alıyoruz.

10 Haziran 202685

Rusya

Dünyanın Çalışma Yasaları — Rusya: Kayıt 7

Rusya’nın son iki haftalık gelişmeleri üzerinden; savaşın ritim yönetimine, devletin referans üretimine, hukukun penetratif doğasına, teknolojinin devlet-ötesi akışlarına ve modern düzenin metafizik regülasyonlarına dair ontolojik analizler.

19 Mayıs 202676

Kavram Mimarisi

Polis Haftası Üzerine: Güvenliğin Ritmik Kuruluşu

Polis Haftası, yalnızca bir anma ya da görünürlük pratiği değil; güvenliğin zamansal olarak yeniden kurulduğu ritmik bir mekanizmadır. Bu metin, güvenliğin sabit bir yapı değil, özdeşleşme ve geri çekilme döngüsü içinde sürekli üretilen bir varlık biçimi olduğunu; ritüelin ise bu süreci dengeleyen kurucu bir işlev gördüğünü ortaya koyar.

9 Nisan 2026104

OntoHaber

OntoHaber 42

Bu metin, 30 farklı olay üzerinden dünyanın yüzeyde değil, derin yapısal mekanizmalarla işlediğini gösterir; nedenselliğin dağıldığı, güvenliğin döngüsel üretildiği ve iktidarın mekânsallaştığı bir sistem haritası sunar.

9 Nisan 202690

Kavram Mimarisi

Kurban: İradenin Üretildiği Yanılsama Mekanizması

Kurban, bu metinde bir ritüel değil; irade deneyimini mümkün kılan bir mekanizma olarak ele alınır. Nedenselliğin askıya alındığı bu yapıda özne, eylemin kaynağı olarak inşa edilir ve “ben yaptım” anlatısı ortaya çıkar. İrade, keşfedilen değil, kurban aracılığıyla üretilen bir yanılsamadır.

28 Mart 202678

Kavram Mimarisi

Kültürün Tersine Dönüşü: Yaşamı Korumaktan Yaşamı Kullanmaya

Kültürün yalnızca yaşamı koruyan bir mekanizma olmadığı; belirli bir eşikten sonra biyolojik nedensellikten koparak anlam üretimi üzerinden özerkleştiği ve nihayetinde yaşamı araçsallaştıran bir yapıya dönüştüğü, ritüeller üzerinden somut örneklerle analiz ediliyor.

23 Mart 202693

OntoHaber

OntoHaber 32

Dünya olaylar üzerinden değil, yapıların kırılma anları üzerinden işler. Bu analizler; simetri, akış, anlam ve kolektif gibi temel mekanizmaların nasıl çatıştığını ve her sistemin kendi sınırında nasıl açığa çıktığını yoğun biçimde ortaya koyar.

21 Mart 202677

OntoHaber

OntoHaber 17

2 Mart gündemi; savaşın çok cepheli ritmi, enerji akışlarının ontolojik kırılganlığı, egemenliğin yaptırım ve beden üzerinden yeniden kurulumu, lojistik hatların modern varlık zemini oluşu ve ritüelin ontik–ontolojik gerilimi nasıl sahnelediği üzerinden okundu. Jeopolitikten diplomatik temsil sistemlerine, kimlik siyasetinden elektriklenmiş egemenliğe uzanan geniş bir ontolojik çek-ap gerçekleştirildi.

3 Mart 202686

Kavram Mimarisi

Toprak: Zemin mi İçerik mi? Modernleşmenin Mekânsal Paradoksu

Bu makale, modernleşme sürecinde toprağın varoluşsal zemin statüsünden üretim ve mülkiyet içeriğine dönüşmesini, buna karşılık ritüel ve sembolik pratikler aracılığıyla hâlâ mekânsal referans olarak korunmasını analiz eder. Toprağın aynı anda hem zemin hem içerik olarak tutulduğu bu çift konumun, modern toplumda mekân kategorisinin erimesini engelleyen temel düzenek olduğu gösterilir.

27 Şubat 2026131