OntoHaber 61'de son günlerin küresel gelişmeleri, diplomasi, yapay zekâ, savaş, iklim, afet, göç ve siyaset ekseninde ontolojik ve epistemolojik analizlerle yeniden yorumlanıyor.
OntoHaber 58, son gelişmeleri yüzeysel haber diliyle değil; direnç, sermaye, altyapı, zaman, diplomasi, öteki ve küresel güç mimarileri üzerinden ontolojik düzeyde okuyor.
OntoHaber 57, son iki günün savaş, göç, spor, iklim, sağlık ve yapay zekâ haberlerini; düzen, sınır, simetri, gözetim, geçişlilik ve determinasyon kavramları üzerinden okuyor.
ABD'nin son iki haftası; göç politikalarından yapay zekâya, Dünya Kupası güvenliğinden hukuk sistemine kadar uzanan geniş bir yelpazede, modern devletin gücü değil kontrolü nasıl ürettiğini gösteriyor. Bu kayıt, kontrol, meta-irade, biyogözetim, tekilleşme ve temsil krizleri etrafında şekillenen 20 farklı olayı ontolojik düzeyde analiz ediyor.
OntoHaber 55'te son iki günün 20 önemli gelişmesini yalnızca haber olarak değil, altında çalışan mantıklar üzerinden inceliyoruz. ABD–İran geriliminden Rusya–Ukrayna savaşına, Ebola salgınından yapay zekâ risklerine kadar uzanan olaylar; şiddet, akış, kırılganlık, bağlam, görünürlük ve küresel karşılıklı bağımlılık eksenlerinde analiz ediliyor.
Savaşlardan dijital temsile, spor organizasyonlarından cyborg ideallerine kadar son günlerin küresel olayları üzerinden; modern dünyanın gerçeklik, temsil, diplomasi, kültür ve bilinç krizinin ontolojik analizi.
Çin’in son iki haftalık hamleleri; eğitimden yapay zekâya, afet teknolojilerinden uydu ağlarına kadar uzanan yeni hegemonik koordinasyon modelinin nasıl kurulduğunu gösteriyor. Bu metin, Çin’in yalnızca güç değil; gözlem, akış ve kriz yönetimi merkezi hâline gelişini çözümlüyor.
Yapay zekâdan beden siyasetine, geçici aidiyetten seçim geometrisine kadar ABD’de son dönemde ortaya çıkan gelişmeler; modern sistemin artık kriz çözmekten çok referansları, kategorileri ve gerçeklik algısını yeniden organize ettiğini gösteriyor.
OntoHaber 50, modern dünyanın artık olaylarla değil; çözülmeye başlayan sınırlar, görünmezleşen iradeler, sürdürülebilir gerilim rejimleri ve ontolojik kırılmalar üzerinden işlediğini analiz ediyor.
İçeriğin iptali ve biçimin öne çıkışı üzerinden, temsil–gerçek ayrımının çöküşü ve tasdik mekanizmasının nasıl askıya alındığı; bu krizin yapay zekâda sentetik olarak nasıl üretildiği analiz ediliyor.
Son iki haftada Çin merkezli gelişmeler, birbirinden kopuk olaylar değil; dil, akış ve sınır üzerinden gerçekliğin nasıl yeniden kurulduğunu gösteren tek bir mekanizmanın farklı tezahürleridir. Diplomasi, savaş ve ekonomi, bu çekirdeğin yalnızca görünen maskeleridir.