Gazze’nin Sonsuz Trajedisi: Sinthome, Post-Modern Temsil ve Küresel Atomizasyon
Bu çalışma, Gazze’de süregiden trajediyi üç farklı kuramsal çerçeve üzerinden ele almaktadır: Lacan’ın sinthome kavramı, post-modern paradigmanın gerçek–temsil ayrımını silikleştiren dinamikleri ve ABD–İsrail merkezli bürokratik-stratejik izdüşümler. Çalışmada, Gazze’nin artık bastırılmış ya da görmezden gelinmiş bir olay değil, insanlığın kolektif bilinçdışına kazınmış kalıcı bir düğüm (sinthome) haline geldiği savunulmaktadır. Bu düğüm, süreklileşmiş kaygının görünmezleşmesi, kolektif suçluluk yarığının sabitlenmesi ve küresel nevrozun normalleşmesi gibi psikanalitik etkiler üretmektedir. Post-modern perspektiften bakıldığında, trajedinin temsil ve gerçek arasındaki sınırın belirsizleşmesiyle “sterilize edilmiş bir duyarlılık sahnesi”ne dönüştüğü görülmektedir. Bu durum, bireyleri trajedinin kendisine değil, “trajedi kavramı”na tepki vermeye yönlendirmekte; toplumsal eylemselliği sembolik etkileşimlere (spor müsabakalarında bayraklar, sosyal medya kampanyaları, televizyon temsille