Etiket
İçeriğin iptali ve biçimin öne çıkışı üzerinden, temsil–gerçek ayrımının çöküşü ve tasdik mekanizmasının nasıl askıya alındığı; bu krizin yapay zekâda sentetik olarak nasıl üretildiği analiz ediliyor.
Devletin sabit bir öz ya da töz olmadığı; yalnızca enerji, veri, iletişim ve lojistik akışlarının ritmik uyumundan doğan bir görünüş olduğu tezini işleyen bu makale, kesinti anlarında açığa çıkan “devlet boşluğunu” felsefi bir çerçevede inceliyor. Devletin gerçekliğini üreten şeyin kurumlar değil, akışların sürekliliği olduğunu; ritim bozulduğunda devletin çökmediğini, fakat arkasındaki özsüz yapının görünür hale geldiğini gösteriyor. New York blackout’ından Estonya siber saldırısına, Texas enerji krizinden küresel finans çöküşlerine kadar tarihsel örneklerle, devletin bir varlık değil, sürekli yeniden üretilen bir ritim olduğu ortaya konuyor.