Toplu Taşımanın Onto-Matematiksel Diyalektiği: Asal Sayı Bilinci, Yanyanalık ve Devinim İllüzyonu
Bu makale, toplu taşıma olgusunu modern bilincin ontolojik temsili olarak ele alır. Metro, otobüs veya tren gibi kamusal taşıma sistemleri, yalnızca fiziksel devinimi değil; toplumun birbirine dokunmadan birlikte var olma biçimini de sahneler. Bu bağlamda toplu taşıma, asal sayı bilinci olarak adlandırılabilecek bir yapısal modele benzer: aralarında hiçbir ortaklık bulunmayan bireylerin, aynı sistemin içinde varlık kazanması. Bu “ortaklıksız ortaklık”, modern ulus bilincinin temel formudur. Makale, bu bağlamda yanyanalık kavramını, hem toplumsal hem ontolojik düzlemde bir aradalığın yeni biçimi olarak yorumlar. Toplu taşıma araçları, sanal ve gerçek birliktelik arasındaki sınırda işleyen bir illüzyon sahnesidir; burada görünen hareket, özünde durağan öznelerin koreografisidir. İnsan, bu sahnede hem taşınan hem taşıyan bilince dönüşür. Asal sayıların rastgele dizilişi nasıl görünürde kaotik ama derinde düzenliyse, toplu taşıma da rastgeleliğin içinde bir ritim, kaosun içinde sezgisel