“Pas” kelimesinden hareketle geliştirilen bu makale, sıralamayı bozmadan yokluğu temsil eden bir kavramsal operatörü inceler. Pas, eksikliği tamamlamayan fakat sembolik bir yer tutucu aracılığıyla düzenin sürekliliğini koruyan bir mekanizma olarak ele alınır; böylece dil, zihin ve sistem mantığı arasında yeni bir ilişki kurulur.